بج سینه برج آزادی

برج آزادی یا میدان آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ میدان شهیاد نام داشت، بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج شهیاد در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی، شاه وقت ایران و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ «میدان آزادی» نام گرفت.

این میدان از شرق به خیابان آزادی، از شمال به بزرگراه محمدعلی جناح، از غرب به بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) و از جنوب به بزرگراه آیت‌الله سعیدی پیوند دارد. برج شهیاد نماد تهران است.

بر پایه نظرسنجی‌های انجام شده بیشینه شهروندان تهرانی برج آزادی را به عنوان نماد شهر تهران معرفی کرده‌اند. همچنین بر پایه همین نظرسنجی میدان آزادی، پس از موزه‌ها و کاخ‌ها، سومین جایی است که شهروندان تهرانی برای معرفی به بازدیدکنندگان خارجی دارای اولویت می‌دانند.

نشان سینه میدان آزادی در مناسبت های ملی ، جلوه ای خاص و رسمیتی ویژه به فردی که از آن استفاده کند می دهد.این بج سینه دارای سوزن و گیره در پشت آن است که با قرار گرفتن قسمت اصلی روی لباس و گیره در پشت لباس ، روی لباس ( عموماً کنار یقه کت یا مقنعه برای بانوان ) قرار می گیرد .